Los Hombres No Lloran

Joaquin, hayatı boyunca karanlık bir gölge gibi üstünde duran babasıyla yüzleşmek zorunda kaldığı bir günün eşiğindedir. Yıllarca ailesine eziyet eden adamın yaşam desteğine bağlandığı haberi, onun yaralarını yeniden açar. Hastaneye gitmek yerine kaçmayı seçer ve en yakın arkadaşının yanına sığınır; kaçış, geçmişin gölgesinden bir an olsun uzaklaşma çabasıdır. O sırada eşi Lucia, ona yatağın başında veda etmesi için yalvarır; onun için bu, yalnızca bir ölüm ziyareti değil, çocukluk korkularıyla hesaplaşma fırsatıdır. Bastian Orellana-Lauri'nin yönettiği bu aile dramı, babanın ölüm döşeğinde geçen son saatleri boyunca Joaquin'in iç dünyasında büyüyen ikilemi merceğe alır: Ya koşmayı sürdürecek ya da hiç koşmadığı yere, hastane kapısına doğru ilk kez yürüyerek geçmişle yüzleşecektir.