Güneş Sonrası

On bir yaşındaki Sophie, 1990'ların sonunda annesiyle yaşadığı İskoçya'dan uzakta, Türk kıyılarında bir tatil köyünde babası Calum ile nadir görülen bir yaz tatiline çıkar. Genç babası, henüz otuzuna yaklaşmışken hayatının ne karmaşık bir düğümde olduğunu içeriden bilir; dışarıdan ise sakin, espriyi eksik etmeyen, kızıyla oyunlar oynayan bir ebeveyn gibi görünmeye çalışır. Sophie ise çocukluğun sonına yaklaştığını sezdiği bu yazda, babasını önce kez bir insan olarak, kırılganlıklarıyla birlikte görmeye başlar. İkili, havuz başında, karaoke gecelerinde ve kaset kameralı anlarda hem kaynaşır hem de aralarındaki sözsüz boşluğu hisseder. Yıllar sonra yetişkin Sophie, o tatili hatırladıkça belleğinin nasıl seçici ve aldatıcı olduğunu fark eder. Video görüntüleri, anılardaki boşlukları doldurmaya çalışırken bazı soruların hiç yanıtlanmayacağını da gösterir. Charlotte Wells'in ilk uzun metrajlı filmi, baba-kız bağını, ergenliğe adım atmanın karışık duygularını ve geçmişe duyulan melankolik özlemi mütevazı ama derinden etkileyici bir dille anlatır. Paul Mescal ile Frankie Corio'nun doğallıkla dolu oyunculuğu, bu zarif büyüme ve hatırlama hikâyesini unutulmaz kılar.