Koleksiyoncu

Pelin Esmer'in ilk uzun metrajlı belgeseli, İstanbul'un yoğun ve hareketli sokaklarından birinde yaşayan sıra dışı bir adamın, yönetmenin amcası Mithat Esmer'in izini sürüyor. Yetmiş yılı aşkın bir döneme yayılan birikimiyle Mithat Bey, gördüğü, beğendiği ve değerli bulduğu her şeyi evine taşımış; sonuç olarak bindirdiği nesneler arasında kendisine yer kalmamıştır. Artık kendi evinde bir misafir gibi yaşayan bu yaşlı ama tutkulu adam, birikimin insanı nasıl sarıp sarmaladığının canlı bir örneğidir. Dolaptaki eski bir alet, duvardaki sararmış bir fotoğraf ya da köşede bekleyen bir biblo; her biri onun için bir hatıradan fazlası, geçmişle kurulan canlı bir köprüdür. Kamera onu İstanbul'un tezgahlarında, dükkanlarında ve pazarlarında her gün yeni parçalar ararken izliyor; sokakların gürültüsü içinde kendi ritmini koruyan bu nevi şahsına münhasır insan, koleksiyon tutkusunun ötesinde bir hayat felsefesini de gözler önüne seriyor. Belgesel, biriktirmenin salt bir alışkanlık değil, zamanda yolculuk, anıları canlı tutma ve dünyayla kurulan kişisel bir bağ olduğunu hissettiriyor. Yılların yorgunluğuna rağmen merakını hiç yitirmeyen kahramanının dünyasına saygıyla yaklaşılan yapım, kent hayatının hızına direnen bir yaşamın sıcak ve dokunaklı portresini çiziyor. Yönetmen, seyirciyi yargılamadan, sabırla ve şefkatle bu özel dünyanın içine davet ediyor. Koleksiyoncu, tutkunun insanı nereye kadar götürebileceğini sorarken, izleyiciyi hem gülümseten hem de düşündüren sıcak bir belgesel deneyimi sunuyor.